388 
VIT A BELGARUM 
in Selectis quinque recentiorum poëtaruin carminibus ed. 
ait. Lugd. 1743. Grævius Præf. Tom. X, Ant. Rom. vocat 
Hogersium poëtam cultissimum. Nec sane deest carminibus 
illius nitor quidam et cultus; sed discrimen, quod ipsa quasi 
natura orationem solutam inter et ligatam constituit, ubique 
non observatur, nec semel oratori similis est Hogersius. 
Pag. 7. Amor Gronovium in mediis libris sedentem occupât. 
« Ipse liaud indecori librorum pulvere turpis 
» Noctes atque dies priscis vigilabat amicis. 
» Innumeri circum , quorum subtraxerat orco 
» Corpora, jam stygiis dudum damnala tenebris. 
» Vulnera quin etiam præcellens arte Machaon 
» Sanarat multis, mullis mutarat amictum, 
» Ornaratque comas multoque revinxerat auro. 
» Hic in veste nova fulgebat Livius ingens, 
» Quique suam docto pandit sermone lucernam. 
» Statius horrenti per plurima sæcula fronte., 
» Nunc viridi floret redimitus tempora lauro. 
» Ambo illic Senecæ firmato eorpore stabant, 
» Sed natum tractabat adhuc : — » 
Pag. 22, libertatis studiosissimum Rabodum Schelium 
laudat. — 
« Quid libertatis decus, assertamque suorum 
» Felici auspicio causant patriæque salutem? 
» Ingratæ patriæ , Schelii cum funere tandem 
» Quæ sua vix seroque nimis bona perdita novit. 
» Won novit certe, neque enim suspiria duxit, 
» Aut doluit raptum, lacrymis aut lumina tinxit, ' 
» Horrendum crimen, nullus quod deleat imber. 
» Nec puri latices, nec magnus denique pontus. » 
Finis dedecorat reliqua bene nata in eo carminé. 
« Ejus enim laudes nomenque decusque manebunt, 
» Hæc dum compages terræ constabit et undæ; 
» Inque illis virtus doctrinaque nomen habebunt. — » 
