VIT A BELGARUM 
^94 
» Cui nnsquam modus est ineptiarum, 
» Toto vivitur el december anno. » 
In libro I Elegiarum quarta eminet ad Casparum Kins- 
chotium, in qua Pausilypi amoenitas Heinsium sibi eripuit, 
adeo ut sacro furore correptus, memoriaque Yirgilii et San- 
nazarii inflammatus, dignos utroque versus effuderit. Quid 
igitur mirum, si patriam suam cum Pausilypo, et hac Ita- 
liæ parte comparatam dixerit esse rusticam? Hoc tamen 
narrante Burmanno, nonnulla iniquius tulerunt. Sed illi aut 
Heinsium non intellexerunt, aut nesciunt, quid sit calor 
poëticus. Hoc agitatus scripsit, pag. i 4 - 
» Jarn minus adiniror tua nomina, culta vetustas ! 
» Diffîcili, hic Clario non caluisse Deo. 
„ Ipse ego, Teutonici modo nalus ad ultima Rheni, 
« Ausus in Ausonios pleclra movere modos. 
» Di facerent ! tractu nasci licuisset in illo. 
» Patria da veniam ; rusliea terra tua est. 
» Non tibi Pausilypus Peneïda ventilât umbram : 
» Fragrat in infausto laurea nulla solo. 
» Non platani genialis honor, non myrtus amatrix, 
» Non viridi luges, qui Cyparissa, coma. 
» Nescit odoratam spirare Favonius auram ; 
» Non tibi perspicuæ fons salit uber aquæ ; 
» Non festinatam ter colligit area messem : 
» Non licet autumno bis dare poma tuo. — 
Nicolaus Grudius, quum Bononiæ Romulum Amasæam 
docentem audisset, idem fere de patria sua dixit in Epis, 
tola ad Amasæum I, pag. 181. 
« Barbara mi patria est, si Italis committitur agris. 
» Sæpe tamen rectis fertilis ingeniis. » 
Si cui hoc specimen facultatis Heinsianæ valde placeat, 
ne credat alia esse minoi’a. Horum multa summis laudibus 
