VIT A BËLCARDM 
sint tôt ac tanta rerum testimonia. Illud ab ns unura peto, 
ut me poesin ad hanc, quam volant, literarum elegantiam 
referre patiantur, in qua Belgæ diversis temponbus adeo 
elucere mihi semper visi sunt, ut illos in hoc généré paucos 
habuisse pares, superiores arbitrer nullos. 
Ac præstantia quidem poëtarum, qui patrio sermone scrip- 
serunt , quis est paulo humanior, cui non sit cogmta, qui 
eandem non miretur, non in oculis atque ammo gérât. 
Hanc ego si laudare aggrederer, rem agerem actam. Egregie 
enim laudavit Hieronymus Yriesius, summo propterea ho¬ 
noris præmio a docta societate ornatus. Sed eorum qm la¬ 
tine scripserunt ut diversa multum neque adeo omnibus 
perspecta est ratio, ita propter singulares et eximias dotes 
accuratius cognosci merentur. 
Hæc mihi sæpe cogitanti, longe gratissima accidit propo¬ 
sa ab Academia Bruxellensi quæstio, de Belgis latmorum 
carminum auctoribus. Et quamvis viderem non umus esse 
hominis, nec unius anni hanc quæstionem ita absolvere, ut 
nihil maneret reliquum, permovit me tamen 
amor sive utilitas, ut eam, quantum possem, latinis 
illustrare conarer. 
Quod ante quam facere aggrediar, brevi ostendere mihi 
lubet, qualis esse debeat; qui poëta latinus dici haberxque 
cupiat; ut eo prius informato, deinde in j udicio de 
Propert I XIV. s. recitatis his Bailleti verbis, rogat, undeugttur fieu pute 
Lus P ut sub illo liquidissimo Galliee cœlo nascantur Bajuleti ? Eodem 
Zï'le credo Barman. Secund. in dedicatione poëmatum patrur sur. 
« Gallianos crasso sogillet in aëre natos. 
j, Præœia vel genti vindicet ilia su». ” 
