QUI LATIN À CARMINA SCRIPSERUNT. 5 
gulis Belgis quasi exemplum quoddam, quod sequar, ha- 
beam. Sic etiam cogitavi fore, ut eadem judicia paucioribus 
verbis recte absolvere possem, si poëtæ, de quibus ageiem, 
quam longissime ab hoc exemplo abessent. 
Venit mihi non semel in mentem, quid tandem causæ 
esset, cur multi homines egregie docti, totam hune poëseos 
rationem cum parvi facerent, tum inutilem gravioribusque 
disciplinis noxiam esse judicarent (5). Id illi duabus potis- 
simum de eausis, sed utraque pariter injusta, facere mihi 
videntur, primum quod ita a natura sint comparati, ut 
hæc studia non ament; deinde quod judicium suum exem¬ 
plo (6) malorum poëtarum tueantur quorum, ut ubique 
terrarum, ita in Belgio etiam magnus exstitit numerus qui, 
( 5 ) Utilitatem poëtices tuetur Vulpius in libello edito Patav. 1743. Add. 
Baudii Epist-p- 7 sq- et H. Bosschæ orationem decultu Latinæ poëseos non 
negligendo. Amstel. a. 1817. Nec sane majores nostri unquam neglexerunt. 
Doctissimi quarumvis artium professores Musas amabant, quamvis in iis 
colendis sibi nec aliis placèrent. Testes sunt Cunæus, Gronovius, Græviusj 
Valckenaerius, Ruhnkenius, multique alii. V. Cunæi Epist. p. i 35 et 366 » 
Gronovii et Grævii sententia passim legitur in Sylloge Epist. ed. Burmann. 
Grævius etiam Trium Amaltheorum fratrum carmina edidit ültraj. 1689. 
ut Yalcken. carmen Wetstenii de obsidione Leydensi. De Ruhnkenio 
omnia nota sunt. 
( 6 ) Versus minus elegantes optimo cuique interdum excidunt. Hbs 
etiam versus malos appellari, per me licet. Neque tamen auctor fit malus 
poëta. Malus est qui aut nihil aut certe parum boni habet. Ad hoc genus 
referendi sunt multi ex Laureatis, Aulici, Archipoëtæ, et qui senbebant 
versusRhytmicos, Politicos, Chronologicos, Macaronicos, Echoicos* Can- 
crinos, Anagrammaticos : et quæ multo plura 
« Nomina sunt ipso pene timenda sono. » 
Præbent hæc amplam justæ dissertationi materiam, si quis tamen repe 
riatur qui in hoc Augiæ stabulo durare possit. 
