6 
VITA BELGARUM 
invita Minerva, choreis Musarum indignantium manus in- 
serere non veriti sunt. 
( 7 ) Constat enim inter omnes naturam et in aliis animi 
exercitationibus vim habere insignem, et longe plurimum 
posse in formando poëta, adeo ut sine ilia duce atque fau¬ 
trice in nullo numéro censeatur. Natura, inquam, hic una 
fere dominatur. Demosthenes olim primas actioni dedisse fer- 
tur, cum rogaretur, quid in dicendo esset primum, actioni 
secundas, actioni tertias. Idem prope illud de natura usur- 
paverim, 
Naturæ accédant oportet ars et exercitatio, arti et exer- 
citationi vitæ quædam elegantia, quæ quum in umbra 
et otio facile amittatur, consuetudine hominum recreari 
servarique debet. 
Comparanda est accurata linguæ latinæ cognitio, gram- 
maticæ fundamentis constituta, assiduaque optimorum scrip- 
torum lectione aucta et amplificata, unde color vere Ro- 
manus efflorescat. 
Neque legendi sunt tantum poëtæ, sed etiam historici, 
oratores, alii, ut pulchre graviterque ab iis dicta in usus 
possint converti, atque insigne illud, quod orationem liga- 
tam inter et solutam est, discrimen, melius intelligatur ac 
sollicite servetur, quod quidem tantum est et in singulis 
verbis eorumque ordine et conformatione, et in dictionibus 
(7) Infinita sunt post Aristotelem, Horatium et Vidam præcepta de re 
poëtica. Ego hæc exempli causa mihi proposui; ne qnis igitur in eam 
partem accipiat, quasi et ipse præceptor prodire voluerim. Ratio consilii 
melius patebit tum, quum ad singulos poëtas venerim, ubi hæc ipsa suis 
exernplis illustrabuntur. 
