QUI LATIN A CARMINA SCRIPSERUNT 
7 
et figuris, ut suam ipsi linguam, seclusam ac separatam a 
commuai, poëtæ habuisse videantur. 
Quum autem Latini plurimum debeant Græcis, quos admi- 
rabili elegantia et delectu sunt imitati, omnisque fere dicendi 
ratio et natura ad Græcum sit formata, tenenda quoque est 
brigua græca, versandum est in lectione poëtarum, unde 
jucundum pariter et fructuosum sit cognitu, qua arte, quo 
judicio Latini rivulos ex Græcis fontibus deriyaverint, quod 
ipsum adolescentes generosæ mentis æmulatione laudis in- 
cendat, qua in re exemplo præcipue sint Virgilius, Pro- 
pertius et Horatius. 
Poëtæ quoque, quem fingimus, perquam utilis est diver- 
sarum linguarum facultas, quibus insigniores in Europa po- 
puli utuntur, ut ea viam sibi muniat optima illorum opéra 
legendi, eademque cum aliis comparandi, qua comparatione 
recte instituta mirum est quantum sensus veri pulchrique 
alatur. 
Quid dicam de variis carminum generibus, quæ suum fere 
quodque argumentum, verba, dictiones et figuras poscunt ? 
Quid de dulcissimo modorum concentu, de jucunda pedum 
varietate, de constanti eademque fere semper syllabarum 
quantitate , quæ singula et plane cognoscantur, nec sine 
facilitate usurpentur necesse est. Atque ista, quam in sylla¬ 
barum quantitate servatam videmus, constantia, miram gra- 
tiam carmini conciliât, quo magis elaborandum nobis est, 
ne erremus, quod eruditis auribus æque accidit ingratum, 
ac si quis in canendo leges musicas violet; omninoque co- 
lamus istam in componendis versibus religionem. quam op- 
timi quique Romani, qui omissa Græcorum licentia, con- 
