JO V1TA BELGARUM 
contra non parum boni exstitisse censent. ItaPolycarpus Ley- 
serus scripsit dissertationem de ficta medii œvi barbarie, ed. 
Helmstad. 1719, annoque sequenti historiam poetarum medii 
œvi , in qua eandem sententiam défendit, multos in eo nac- 
tus adversarios. V. Harles. Via ad Hist. Lit. C. IV. p. 70. 
Mibi si litem componere liceat, utramque sententiam ita 
dividam, ut omne pulcri lumen nunquam omnino exstinc- 
tum fuisse dicatur, sed quasi exiguas subinde scintillas in 
tenebris emicuisse, unde spes antiqui splendoris effulgeret, 
nisi tempora offecissent. Illud nimirum docemur exemple 
Poetarum, quorum aut integra aut aliqua, saltem carmina 
ad nos pervenerunt. In his poëtis etiam Belgas quosdam of- 
fendimus, quorum ingénia mature ad elegantiam fuisse com. 
posita, eleganti oratione monstravit Hermannus Bosscba, ed. 
Groning. i 8 o 5 . Ac princeps quidem mihi cognitus fuit. 
N. 85 o. 
M. 917. 
RADBODUS (8), 
FRISIUS. 
Radbodus generis sui originem refert ad Radbodum, Fri- 
siorum regem, cujus nomen est pervulgatum. In aula Ca- 
roli, cognomine Crassi, Francorum regis, moribus honestis 
formatus, liberalique doctrina, ut tune erant tempora, egre- 
gie imbutus est. Re utraque deinde ita eminuit, ut Odibaldo 
Episcopo Ultrajectinensi XIII, successor omnium votis et 
suffragiis constitueretur. Quantum literarum humanitate pro- 
fecerit, testimonio sunt fragmenta quædam scriptorum bue 
illuc dispersa. Vid. Wilhelm. Heda in Historia Episc. Ultra], 
