QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. ir 
pag. 71, qui duo Radbodi Epigrammata laudat, alterum Epi- 
taphium quod sibi ipse composuit. 
« Esuries, te, Christe, Deus, sitis atque videndi, 
» Jam modo earnales me vetat esse dapes. 
» Da mihi te vesci, te potum haurire salutis, 
» TJnicus ignotæ tu cibus esto viæ. 
o Et quem longa famés errantem ambedit in orbe, 
» Hune satia vultu, patris imago, tuo. » 
Alterum de poscenda peccatorum remissione. 
i Sis pius oro mihi Martine habitator Olympi, 
» Solamen misero sis pius oro mihi. 
» Porrige quæso manum ne me trahat ecce profundum 
» Portus naufragium, porrige quæso manum. 
» Imminet umbra necis, nunc nunc mihi proximus adsis, 
» Res nimium tristis, imminet umbra necis. 
» Eripe me tenebris et diris subtrahe flammis, 
» Director lueis, eripe me tenebris. 
» Me quoque redde polo, regnum quo permanet agno, 
» Qui frueris cœlo, me quoque redde polo. » 
His tertium addidit Buchelius in observationibus suis ad 
Hedam, pag. 7a. Sedex iis, quæ dedimus,satis apparet, Rad- 
boduin non immunem fuisse sæculi labe, quamvis multos 
longo etiam post se intervallo relinqueret. 
USSINGUS , 
WORCOMÏUS. 
Vixit 
sæculo X. 
Natus Worcomii, urbe Frisiæ, Sacerdos ordinis Benedicti, 
vixit in Cœnobio S. Ludgeri Verthinæ. Scripsit carmen in 
2. 
