VIT A BELGARUM 
14 
proxime accedere. Equidem Galterum optimum sui tempo- 
ris poëtam fuisse censeo, sed sui temporis; nec, si vires 
eum defecerint, ideo non laudandus est a voluntate. Dum 
alii plerique tam barbare loquebantur, ut nemo Romanus 
natus eos intelügeret, Galterus se supra sæculi socordiam 
erexit, et ad Curttii elegantiam adspiravit, quem adeo sæ- 
pius non imitatur, sed in numéros redigit, ut non semel 
Raderus et alii ad Curtium observarunt. Conftr. IV. n. 16. 
et VIII. i 4 - i 3 . Neque tamen ita in omnibus sequi Curtium 
potuit, ut nihil de suo addere opus habuerit. Hæc qualia 
sint, paucis videamus. Lib. VI. vs. 455 sqq. summam ve- 
nerationem, qua Persæ reges suos prosequebantur ita describit. 
k Non mediocris enim timor et reverentia regis 
» Régnât apud Persas, majestas regia magni 
» Ponderis esse solet, etiam gens bat-bara regis 
» Nomen inkorrescit, et quos in sorte secunda 
» Barbaries metuit veneratur numine pressos. 
» Vivit in adversis prince veneratio sortis. 
» Quem semel exhibuit, impendit semper honorem. » 
Sententias morales passim immiscet, ut pag. 70. 
» Distulit ergo nefas in idonea tempora noctis, 
» Noctis quando soient patrari turpia : noctis 
» Quando impune placent, quæ stint de luce pudori. 
» Cum timor est audax, et frons ignara pudoris. » 
Et P a g' 78, 
» Sed quia labilium seducta cupidine rerum 
• Allicit illecebris animam caro, nec sinit esse 
» Principii memorem, vel cujus imaginis instar 
» Facta sit, aut quorsum resoluta carne reverti 
» Debeat, inde boni subit ignorantia veri. » 
Nec in comparationibus est infelix, qua in re præcipue 
eum laudavit Borricliius. Unam pag. 67, addere libet. 
« Qualis in Ægeo desperans navita ponto, 
