22 
YITA BELGARUM 
excellit Virgilius. In IV, Georg. 4 94 , oculis nostris cernimus 
perturbationem Euridices : 
« Ilia, quis et me, inquit, miseram et te perdidit, Orpheu? » 
In IX, AEn. 427. Nisi : 
« Me, me, adsum, qui feci, in me converti te férrum. » 
Late patet hoc argumentum, quod spero ut aliquando in 
disputatione Academica tractetur, inprimis ad refellendam 
Schelleri opinionem, qui in libro de recta veterum explica- 
tl °ne1 P- 4 o 5 , ed. A° 1818, negat poëtas hoc consilio fecisse. 
Sed ut ad Hermannum revertar, alia in oda ista sunt minus 
castigata. Ut v. e. p. 3 o. 
« O homo, tu manuum, tu nobile plasma mearum , 
» O nostræ deitatis imago ! 
» Te propter nobis tempestas orta malorum : 
» Crux hæc, mors hæc propter eundem. » 
Sed dandum est aliquid tempori, quo yixit. Recte adeo 
Sweertius in Athen. Belg., p. 3 o 8 , vocat eum infelici sæculo 
non infelicem scriptorem ac poëtarn. 
P. Scriverius op. poët., p. 128. Hermannum ita laudavit : 
In quibus aeterni cultor Gulielmus Erasmi, 
Ille, inquam, Hermannus, Gauda, poëta tuus. 
ANGLICUS (MICHAEL), 
BELLIMONTENSIS. 
Bellimontium in Hannonia protulit Anglicum, sæculo XV. 
Studium rei poëticæ, et cupido laudis per eam consequendæ, 
