QUI LATINA CARMINA SCR1PSERUNT. 
2 5 
AEGIDIUS (PETRUS), 
ANTYERPIANUS. 
N. i486, 
m. i533. 
Hujus Epigrammata, quæ dédit Grut. Tom. I. Deb. a pag. i 
ad 9 , non plane quidem sunt conteranenda, propius tamen 
ad ea accedunt quæ mediocria, quam quæ optima dici me- 
reantur. Nos unum e melioribus dabimus, pag. 4' 
Gkmeixi picti. 
Dum putat hos vivos natura elusa gemellos , 
Mox rogat : hos genuit quæ dea quisve deus ? 
Nam quantum mihi forma decens et lumina spondent, 
Non sunt humano semine progeniti. 
Jupiter aut pater , aut pater est formosus Apollo, 
Aut peperit Cypriis hos Venus in lhalamis. 
At postquam pictos manibus persenserat, inquit, 
Ars equidem vincit me superatque deos. 
Quod sequitur est minoris pretii, p. 3. 
Op’ram judicibus quoties rixatur AralIuS, 
Fungitur officio , Juppiter aime, luo. 
Namque gulæ ut solvit latebras orisque recessus. 
Et vibrât linguam, fulgurat atque tonat. 
H inc credo AEgidium, satis cognoscemus. Laborat igno- 
rantia metri, et minus casto nec latino dicendi genere. Fa- 
bulam de sene qui juvenis videri volebat, pag. 8 , sumsit 
ex Phædri Lib. II, Fab. II. Fuit AEgidius S. P. Q. Antver- 
piensi ab actis, et A 0 i5ig edidit threnodiam in funus Maxi- 
miliani Cæsaris, cum epitaphiis aliquot et epigrammatis. 
Multas ejus et excellentis animi virtutes laudavit Thomas 
Morus in Lib. I. Utopiæ. Yid. Sweert. Ath. Belg. 
4 
