29 
QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
MURMELLIUS (JOANNES), 
ruremundensis. 
N. 
m. i5a7. 
Murmellius primum militiæ nomen dédit. Castris relictis, 
Hegii discipulus, ingenio, memoria et studio adjutus, mul- 
tarn sibi doctrinam, sed minus elegantem, comparavit, eam- 
que variis in locis, ac tandem Daventriæ suis discipulis ex- 
plicavit, ubi non sine suspicione veneni obiit. Y. Burm. 
Traj. Erudit, p. 191. Sweertius ejus scripta recenset, in qui- 
bus Elegiæ morales, descriptio urbis Monasteriensis, Epi- 
grammata, Eclogæ et Florea serta generis sunt poëtici. Gru- 
terus Tom. III. Del. pag. 666 — 667 nos uno tantum carminé 
excepit Elegiaco, in Odas Montani Spirensis, quas Iloratia- 
nis longe præstare putabat Murmellius, pag. 666. 
« Lydia in his captum Sybarim non detinet odis, 
» Nec religat flavam candida Pyrrha comam. 
» Non liic irretit Taliarchon amœna voluptas, 
» Nec posito luditpulchra timoré Cbloë. 
» Nullaque formosam palinodia plaçât amicam, 
» Nullus in hoc Glyceræ carminé spirat amor. 
» Tyndarishinc procul est, procul hinc perjura Barine, 
» Immitis Lyde, difficilisque Lyce. » 
Atque ita in reliquis argumentum carminum Horatiano- 
rum breyiter, nec male describit, sed ego hinc de Murmel- 
lio statuere vix ausim. Elegias ejus morales, maximam par- 
tem ex Ovidii Amoribus esse excerptas vidit Gesnerus Tom. I 
Isagoges, p. 1 38. Nec Paquoto Tom. XII, Mem. pag. 480 , valde 
placuit Murmellius. Hic 1 . 1 . pag. 19^1 posuit Elegiam iIlixxs 
in laudem S. Brunonis. 
