QUI LATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 33 
Formam Epigrammatis debet Martiali I, 4 o: 
« Si quis erit raros inter numerandus amicos, 
» Dispeream, si non hic Decianus erit. » 
Sed elegans inprimis est carmen, quod ex Burchardo re- 
petiit Cannegieterus in Præf. Trist. Harii, pag. XIV et XV : 
« Assyrios alii memorabunt carminé saltus, 
» Mireturque suos Græcia tota lares. 
» Attica rura loquax et Hymettia marmora jactet 
» Fama; nec Elysii prætereantur agri. 
» Ausonis ora, jugo vicinaque prata Yesevo 
» Spectentur, Calabri mollia stagna soli. 
» Horrea Gargani laudentur , vina Falerni, 
.» Hesperidumque nemus , Sangariique sinus. 
» Me capit hæc tellus, habitat quam Westphala pubes, 
» Hæc vidit puerum me, videatque senem. 
» Artibus hæc Claris aptissima pectora nutrit, 
» Terraque non timidos parturit isla viros. 
» Oppida , castra, feras, fluvios, pecuaria , sylvas, 
» Hæc regio fruges, hæc habet aura sales. 
» Plus tamen est, quod habet, soloque excellit in illo, 
» Gaudet Westphalico Musa Latina solo. » 
Atque hoc unicum carmen satis refellit iniquius Gruteri 
de Busschio judicium, in Præf. Tom. II, Del. poët. Belg. di- 
centis ; « Busschio sua ætate vix locum aliquem iri conces- 
sum inter capite censos et proletarios. » 
Busschius antem nobili genere in Westphalia natus, ob 
eruditionem et ingenium carus fuit magnis sui temporis ho- 
minibus, Erasmo, Trithemio, Camerario , aliis. Publiée do- 
cuit in variis Germaniæ urbibus, atque etiam Lovanii. Multa 
ejus scripta, inque iis varia poëmata, enumerat Sweertius. 
Plures auctores qui de Busschio egerunt, recenset Canne- 
