YITA BELGARUM 
N. i5ii , 
va. i536. 
34 
gieterus in indice ad Harii Tristia. Harius eum in oppido 
Dulmonia sepultura esse docuit, pag. i 4 o: 
« Hic, ubi cincta jacet silvis Dulmonia, busto 
» Busschius Aoniâ notus ab arte cubât. » 
JANUS SECUNDUS, 
HAGIENSIS. 
Janus cognomine Secundi utebatur, ne cum patruo suo 
Jano, Nicolai f., confunderetur. Hoc latuit Monnacum ad 
Bailleti Jug. des Sav. Tom. IY, P. 1, p. 1 54 ; recte vero ob- 
servavit Burmann. in Anti-Klotzio, p. 8. Natus est Hagæ co- 
mitum in domo quam nosse cupiebat Hugenius Epigr. p. 74. 
Patrem habuit Nicolaum Everardum, juris peritissimum, 
summisque hononbus primum Hagse, deinde Mecldinise funo* 
tum. Genus Nicolaium laudavit F. Dousa pater, in Carmin, 
p. 11 3 ; et ex Mss. Bonav. Yulcanii, unde multa excerpsit Scri- 
verius, accurate recensuit Burman. Syllog. Epist. T. II, p. 208. 
Isti Nicolao contigit, quod paucis contingeresoletparentibus, 
ut omnes quos habebat liberos, habebat autem multos, 
felici ingenio essent præditi. Janus quidem primis adolescen- 
tiæ annis tanta facilitate et elegantia carmina Latina compo- 
nebat, ut facile appareret, eum a Natura ad hanc exercita- 
tionem esse factum. Primum latentes in erecto animo ignés 
vidit Jacobus Volcardus, Bergensis, eosque tantum abest, 
ut, quod multi faciunt, exstinxerit, excitavit aluitque. Is igi- 
tur, quod postea etiam fecit Bomoldus Stenemola, currenti 
Secundo calcar addidit. Grato animo beneficium agnovit 
discipulus. Nam in obitum Yolcardi næniam et epitaphium 
