38 
VIT A BELGARUM 
a Concurrent lepidæ juvenum, me judice, turmæ, 
» Mix tique virginum cliori , 
» Inter odoratas myrtos et amœna rosarum. 
» Tenacibusque brachiis, 
> Colla per undique, labraque hiantia, molliaque ora 
» Figent suave basium , 
» Tum qui mollius os sperato admoverit ori, 
» Amabilis luctæ satur, 
» In gremium dominæ læto clamore redibit; stj. » 
Sed hæc ad istara poëtarum recentiorum explicationem 
pertinent, qua Burmannus Lotichium, alii alios ornaverunt. 
Vellem Laurentius Santenius eadem Secundum ornasset, 
quod sibi proposuisse dicitur.. Fuit certe et ipse egregius 
poëta, nec vulgaris in hac re judicii, ut Burmanni discipu- 
luna facile agnoscas. Qualis quidem fuent commentarius, 
quem a nescio quo in Regiam pecuniæ, festivum nostri poë- 
matium, esse conscriptum dicit Vulcanius in Syllog. Epist. 
ed. Antonii Matth. p. 68, ut statuere non ausim, ita illud 
haud dubitanter affirmera, Secundum isto honore non minus 
dignum fuisse quam Lotichium. Equidem generosum ado- 
lescentem, si quis naturæ impulsu ad hæc studia feratur, 
moneo atque hortor, ut tam jucundo fructuosoque labore 
suum ingenium alat et corroboret. — Morhof. T. I, Polyh. 
p. 1066, inElegiis Lotichium præfert Secundo. Fuit Lotichius 
egregius plane ac divinus poëta, nec tamen ei cedit Secun- 
dus. Magnus fuit uterque, sed magnus in suo quisque gé¬ 
néré. Habet Lotichius in quo régnât, habet Secundus, ut 
adeo suis uterque meritis spectari æstimarique debeat. Sed 
difficile est omnibus placere ; ne Jovi quidem tam felici esse 
contigit. Ergo, quoniam hoc omne displicere, rei de qua 
agatur virtutem non diminuit, videndum est, quinam sint, 
quibus displiceas, et an jure displiceas. Sic Chr. Adolph 
