QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 45 
cognoscere velint. In Hollandis, qui Erasmum sancto fere 
honore prosequebantur, eminebant P. Cunæus, vid. Orat. 
Funebr. in B. Vulcanum , pag. 4 02 — 4°3 ; Yossius , vid. 
Theol. Gent. Præf. extremam; et Const. Hugenius, vid. Vita 
Propria II, vs 973, cui Lomenius, Cornes Briennæ, effigiem 
Erasmi, ab Holbenio pictam, dono dédit, et versu Jambico 
dedicavit, quod ut elegans et adhuc ineditum, hic vulgare 
non alienum sit. 
Ad Constantinum Hugenium Zulichemium 
Effigiei Erasmi dedxcatio. Jambispuris. 
« Erasmus ille pictus Holbeni manu 
» Amor meus , tuusque, cui tôt oscilla 
» Dedisse clam fateris, et mihi, licet 
» Amicus, invidere : totus, Hugeni, 
» Nec invidente sit tuus Lomenio. 
» Diu vagatus ille Belgieo solo, 
» Et Italo vagatus atque Gallico , 
» Ubique vixit hospes, et sua fuit 
» Ubique carus Holbenique gratia. 
» At ecce post tôt exsilî vices, gravi 
» Redemptus ære, venit in meas manus. 
» Et ire fessus ac redire tôt vias 
» Frui quiele poscit : at frui negat 
» Quiete velle, ni faventis Hugeni 
» Sinu receptus. Heic et elegantiæ, 
ï Et eruditionis omnis arbiter, 
» Meris fruetur eruditionibus, 
» Merasque deget inter elegantias. 
» Vale ergo, quando noster esse jam negas, 
» Erasme, te Batavus obtinens tuus 
» Solo reducat exsulem Batavico. 
» Satis viarum, et inquietis exsili : 
» Perenne nunc quiesce, amoris et mei 
» Perenne pignus esto Zulichemio. » 
Lomenius Briennæ Comes 
Lut. Paris, VIII Kal. Nov. CI3IDLH- 
I 
I 
' I 
=J$| 
I 
w 
If 
fi. 
1 
I 
f 
M 
I 
ÏM 
■ 
m 
3,ê 
I 
f-ltl 
I 
'''I 
I 
1 ! 
I 
I 
| 
r‘ -a 
m 
