49 
QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
Vulgabatur laurea, et nomen poëtæ laureati in contemptum 
abire cœpit. Et quamquam omnis præteriti temporis memo- 
ria docuisse videretur , poëtas non fieri sed nasci , reges 
tamen, et qui hoc jus sibi sumebant, novos quotidie poëtas, 
vitio plerosque, creabant. Tali beneficio , invita Minerva , 
Mameranus factus est poëta, cui insigne illud omnem adeo 
mentem eripuit, ut nunquam sine eo prodiret, et se mam- 
mam Maronis appellaret. Sed cognoscite mihi cor illud Zeno* 
doti, ex adventu Philippi II, in Germaniam , addito Del. 
Grut., tom. III, pag. 386 — 3 96 . Futuram temporum felici- 
tatem Philippo rege prædicit vates, pag. 3ç)3. 
« Quid dubitas ? Æterno hoc est sic esse futurum 
» Numine decrelum : superum hæc stat fixa voluntas. 
» Canaque sic sériés, impermutabilis ordo 
» Fatorum stat, ut imperii sit gloria sacri 
» Prima reditura, adfiictum quæ terminet orbem, 
» Principe non alio : Solymorum terra redibit 
» Non alio ad Christi tandem devicta minislros. 
» Et Christi Antiochena Ecclesia prima, repulsis 
» Immundis canibus , Cliristi renovata ministris , 
0 Cbristicolis primum dédit urbs quæ subdita nomen. » 
Lepidum caput! qui se mammam Virgilii dicit, Virgilium 
nunquam legisse videtur. Sweertius narrat Mameranum prætei 
alia, etiam carmen scripsisse de venatione, in quo omnes 
litteræ a Canina incipiunt. Egregium facinus! 
