r 
76 VITA BELGARUM 
Si Marius voluisset, eadem ubertate lacrymas et manus 
potuisset canere qua Secundus Basia. Eleg. IV, Lib. I : 
« 0 lacrymæ jucunda raei medicina doloris, 
» O Lacrymæ aligeri balnea sancta Dei. 
» Noxia per nostros quæ derivatis ocellos 
» Flumina, et amotis cor recreatis aquis. 
» Non secus ac quondam sabmersa hyemàlibus undis, 
» Siccata æstivis solibus arva virent. 
» Vos mihi quæ dura pugnabat ferrea mente, 
» Àlque eadem motis surdior æquoribus ; 
» Quam precibus nunquam potui nec flectere donis, 
» Flexistis, sparsæ mœsta per ora mea. 
» Extemplo ilia meo jecit sua brachia collo, 
» Et fixit madidis oscula mille genis. 
y> Et velut, ut vitream flebat Narcissus ad undam, 
» Reddebat lacrymas candida forma pares, 
» Sic juvit nostros liens ipsa miserrima fletus, 
» Immadui lacrymis illius, ilia meis. 
» Tum paclum æterni nos inter fœdus amoris, 
» Abstersi lacrymas illius, ilia meas. 
» Vos ego sæpe canam lacrymæ, pluviæque rubenti, 
» Qua Danaën lusit Jupiter, ante feram. » 
In quibus, quod Tibullo ipsi displicere possit non video, 
nisi velut, ut, qui sonus auribus accedit ingratissimus. Emol- 
lisset eum saltem scribendo, ac veluti, ut. Sed veluti Marius 
ipse sine dubio scripsit. Nam se legitimum sonum caliere, 
ostendit vel ex hoc 
«- - -Sparsæ mœsta per ota mea. » 
Eadem suavitate tribus Elegiis queritur de crudelitate raa- 
nuum, quibus arnica cupiditati illius resistebat. Sunt hæ VII, 
VIII et IX libri I. Et præcipue Marius in hoc genere excellit. 
Multa nove excogitavit, quæ si nunc protulisset, etiam nova 
essent, eumque ego appellarem poëtam sui juris et judicii, 
