VITA BELGARURf 
So 
MONCÆUS (FRANCISCUS), 
ATREBAS. 
Moncæus (vulgo Monceaux) vir nobilis, JCtus, et Toparcha 
Froidevallius, magna fuit ingenii solertia et elegantia, inque 
re poëtica et sacris literis plurimum versatus. Nomine Alexan- 
dri Farnesii, Ducis Parmæ, legati munus obiit in aula Hen- 
rici Quarti, ibique nomen suum multis scriptis nobilitayit. 
Ne jam de paraphrasi poëtica canticoruin, psalmi XLIV et 
templo justitiæ dicam, A°. 1593. Nepos illius Antonius de 
Moll, avunculi Heden sive Paradisum edidit, florenti ætate 
ab eo inceptum, ac deinde insigniter auctum. Moncæus ha- 
bebat prædium in agro Hesdinio, unde carmen illud et a 
loci amoenitate et fortuita nominum similitudine, Heden 
inscripsit. Num quod cum Goropio, Becano Paradisi sedem 
in agro Hesdinio collocet, in eo poëtarum more magis quam 
historicorum agere Moncæum puto pag. a 3 , 
« Imo ego, si veram profiter! conscius ausim 
» Nunc tandem hisloriam, lucus hic ille fuit, 
» Iste voluptatum paradisus, hic ille recessus 
» Fructibus et riguis delitiosus aquis, 
» Quem primi coluere patres, nec tractibus Heden. 
» Vestiganda aliis docte Becane fuit. 
» Nominis hoc etymo testante superstitis, ipsum 
» Efferri, ut patria nunc quoque voce solet. 
» Quippe quod Hesdinum Àusonii, vernaculus Heges 
» Sermo vocat, quâ non pulchrior arce locus. 
» Quid? quod et hanc rapide praeterfluit agmine Ganges 
» Al ter.» 
« Fluvius iste Gallis dicitur Cance. Goropio Becano idem 
fere accidit quod de amantibus ait poëta. » Fallimur? an qui 
