8a 
VITA BELGARUM 
N. 
1Q. 1 57 
lS T . 
m. 167 
agro Hesdinio. Nos quidem satis exemplorum dedimus, quæ 
probent Moncæum non invitis Musis hæc sacra coluisse. 
Quominus in optimis poëtis locum illi concedam, hoc obest, 
quod non semel orationis puritate caret, ut - prima rudis 
quum pinseret ordia terrœ. Senex parochus, Hercle putes, quod 
Comicis relinquendum, et alia similia. 
BORNIUS (NICOLAUS), 
ARTESIENSIS. 
Nobili genere, bistoriam et poësin in primis amans. Scripsit 
Epicedium in obitum Caroli, Comitis Lalani, Hannoniæ præ- 
fecti, A 0 . 1 558 , et alia, quæ non in unum fasciculum collecta 
surît. Yid. Paquot. Tom. XIII, Mém. pag. û/jo. 
GRUDIUS (NICOLAUS), 
LOVANIENSIS. 
Lovanienses passim a poëtis, et qui recentiora urbium et 
regionum nomina antiquius mutant , appellantur Grudii. 
Quod illi quo jure faciant, quæsivit Becanus in orig. Antv., 
pag. 85 , aliique laudati a Cannegietero, indice ad Harii tristia 
in voce Grudii. Hinc autem Nicolaus, Nicolai Everardi filius, 
Lovanii natus agnomen sumsit. A pâtre, homine nobili, et 
summa auctoritate, sed vero etiam a se ipse, hoc est moribus 
suis et eruditione, commendatus, fuit Carolo V et deinde , 
Philippo II a consiliis, quæstor Brabantiæ , eques ordinis, 
ab aureo vellere nominati, ejusdemque ordinis scriba. Coluit 
