86 
VITA BELGARUM 
» Aut quid Orontea crines perfundere myrrha ? 
» Teque peregrinis vendere muneribus ? 
» Naturæque decus mercato prodere vultu, 
» Nec sinere in propriis membra nitere bonis? >» 
Ad quem locum Burm. laudavit Grudii imitationem I Eleg. 8. 
a Pyxide compositos, Hieronyme ! projice fucos, 
» Et fuge mentita velle placere coma. 
» Hæc tibi, si nescis, déformant addita formam, 
» Ut nequeas propriis ipsa nitere bonis. » 
Nec invenuste P. Winsemius Amor. Eleg. Y, 
« Candidior niveo cum sis, mea vita! ligustro, 
» Qui poterunt minium Mincia ferre genæ ? 
» Tota tua et faciès albedine lilia vincat, 
» Mincia quisnam ostro tincta labella dédit? » 
Sed tam multa sunt in Elegiis Grudianis , ævo Auguste 
digna, ut longum sit vel singula attingere. Lib. II, Eleg. II, 
pag. 19, ad uxorem Annam Cobellam, quum æger in Hispa- 
nia decumberet, et lib. II, Eleg. III et IV, Tibullus, credo, 
se composuisse vellet. In elegia tertia Musam alloquitur, ut 
pro se in patriam et domum paternam eat : 
« Ingredere. Invenies subito tibi cuncta patere 
» Ostia, et in tota gaudia multa domo. 
* Prima parens gressu tremulo properabit Elissa, 
» Sive trahet fusos, textave pinget acu. 
s Parte alia celeres invadent colia sorores, 
» Vixque sinent matris basia habere locum. » 
Apparet ei ante oculos fuisse suavissimam Ovidii Episto- 
lam. Trist. III, 7 : 
« Vade salutatum subito perarata Perillam 
i> Littera, sermonis fida ministra mei. 
