QUI LATIN A CÀRMINA SCRÏPSERUNT. 109 
« P. Sed quid nunc, cur tôt mihi prodige poma profundis? 
» V. Cæsar adest, te scire velim non defore poma. 
» P. Cæsarequid libi cum magno? V. Quia Cæsare salvo, 
» K il mihi defuerit, sed fructus copia major. 
» Nos colet et vulgus, quod ni colat, improba turba 
» Sentiet in malas moi putrida poma volare. 
» Spectabat Pomona forum cum conjuge latum 
» Qua regione boves autumni tempore vendi 
» Spumantesque soient verres et dente minaces. » 
Dicere nil attinet, quid de tali poëta censendum sit. Et 
Melchior Adamus in vit. Germ. Phil. p. 299, scribens Va- 
lerium carmen interdum non infèliciter pangere, alia certe 
voluit, quam quæ publicata sunt. — 
GEMMA (CORNELIUS), 
LOVANIENSIS. 
N. i 535 , 
m.157g. 
Filius fuit Gemmæ Frisii, magnus philosophus, medicus, 
mathematicus et physicus, cujus solertiam et ingenii acumen 
in oculis et fronte insidere dicas. Vid. Effigiem apud Foppens. 
Bibl. tom. I, pag. 200. Dux Albanus eum Lovanii constituit 
medicinæ professorem, regium ac primarium, ubi peste cor- 
reptus obiit. Præter alia de gravissimis rebus opéra, com- 
posuit nonnulla carmina, ex quibus unicum dédit Gruterus 
Tom. II, Del. pag. 458 , quod hic repetere non magni la- 
boris est. 
Hymnus ad Sancti Christi Crücem. 
« Surge anime! Oceani extremo tibi gurgite Phœbus 
» Redditur, et læto lumine puisât agros. 
» Surge! cadunt altis breviores montibus umbræ; 
» Fumât ad emissos India solis equos. 
» Pande oculos ! culpa veteris cuicunque Promethei 
