QUI LATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 119 
L 52 , c. 7. Eminebat cognitione litterarum antiquarum, juris 
civilis , rei poëticæ et inprimis musicæ, ad quam nimis de- 
flectere yidebatur Justo Lipsio in Sylloge Epist. Burm. I om. I, 
pag. 95. Yirgilium memoria tenuisse dicitur; atque hoc affir¬ 
mant bina, quæ exstant poëmata, in quibus Musæum de 
amoribus Herus et Leandri, et Dionysium Alexandrinum de 
situ orbis, ex Græco in Latinum sermonem convertit. Utra- 
que edidit Anty. 1575. Musæi versionem repetiit M. Roverus 
in ed. A 0 . 1737. Musæus mortem amantium, interprète Papio, 
ita describit, pag. 75. 
« Ilia moranti oculis semper vigilantibus instans, » 
» Sollicitas animo volvebat saucia curas. 
» Jamque Aurora aderat : sponsum nec viderat Hero. 
» Ergo oculos per terga maris circumtulit ampla, 
» Errantem si qua spectaret forte maritum, 
» Exstincta face : quem turri conspexit ut ima 
» Collidi exanimem, jactatum fluctibus atris, 
» Coatinuo pictain rumpens a pectore vestem, 
» Præcipitem sese turris de vertice jecit. 
» Sic Hero exanimi superest est exstincta marito, 
» Seque illi summa quoque sunt in morte potiti. » 
In Dionysio Alexandrino longe majorem difficultatem exper- 
tus est. De ea versibus elegantissimis exposuit in Dedicatione 
Ed. Haverc. A°. 1736. 
« Nam nec adhuc cœptis apti mihi grandibus anni 
» Exstiterant : nec quam multis placuisse videbara , 
» Libéra vertendi ratio, atque effusa juvabat. 
» Arctior at quædam, quamvis magis aspera cultu, 
* Tentata est : totidein dum singula versibus opto 
» Exprimere ; et, linguæ ni vis diversa repugnet, 
» Pœne etiam paribus Latio transcribere verbis. » 
Eandem operam Dionysio olim nayavit Festus Avieruis , 
