i2 4 vita belgarum 
tum. Particulam itineris idem nobis impertiit pag. 090 y ubi 
Favolius describit festum Ramazanis. 
« Quin Turcæ propria pro relligione quotannis 
» Tristia concipiunt animis jejunia mœstis 
» Per triginta dies, totum dum lumine Phœbe 
» Inerescens, minuensque, suumque peregerit orbem, 
» Quos ullo prorsus tostæ sine munere frugis 
, Perdii agunt instar bubonum : at luce peracla 
» Cum nox approperat fuscis obducta tenebris, 
» Templa adeunt, positis illic accumbere mensis 
» Assueti, et lsetoconvivia ducere cœtu : 
» Aut nocturna domi, Veneri, genioque litantes 
» Quisque suo, célébrant lauta convivia mensa : 
» Et noctem insomnes ducunt, quam longa, jocisque 
» Atque voluptatis genere omni, et gaudia miscent : 
» Denique mille cient spatiosa per atria ludos. 
» Tunique coronantur lucentibus undique lychnis 
» Turresque et convexa sacri laquearia templi. — » 
In quibus sane non intelligo, quid quisquam jure repre- 
hendat. Nolim tamen Paquoto obloqui, qui Favolii carmen 
non viderim. De eodem festo heec alicubi scripta legi. « Fes- 
» torum, quæ agunt, pr£ecipuum est sic dictum liamazan , 
» in honorem nova? lunse. Hoc singulis novem mensibus 
» célébrant. Per dies cibo et potu omni omnino abstinent, 
» eosque dormiendo plurimi transigunt. Noctu autem vivunt 
» et genio indulgent. Vix a templo sanctse Sofijc signum est 
» datum solem occidisse, quum omnes, quasi uno impetu 
» fistulas, tabaco jam repletas, incendunt. » 
