l3o VIT A. BEL G ARUM 
Ovidium singulis fere paginis referre studet, at plerumque 
cautius Color tamen Tristium, et Epistolarum Ponticarum 
ubique enitescit. Agit etiam liberius ut, pag. 99, 
» Memnona si genitrix , si flevit mater Aclullem, 
» Si langunt ullas funera mœsta Deas ; 
» Ede tui luctus tristes elegeia xoces, 
» Justa movet sensus jamquia causa meos. » 
Non cepit elegantiam, quam Ovidius in repetita voce mater 
quæsivit. Facile potuisset 
« Memnona si genitrix, genitrix si flevit Aclullem » 
Ita vero Ovid. III, Amor, 9. 
« Memnona si mater , mater ploravit Achillem, 
» Et tangunt magnas tristia fata Deas ; 
* Flebilis indignos elegeia solve capillos; 
» Ah! nimis ex vero, nunc tibi nomen ent. » 
Melius Ovidium imitatur Janus Dousa fil. Carm. pag. 68. 
» Si magna Adonin flevit amissum Venus, 
» Si rosea nigrum Memnonem luxit parens. 
>, Lacrymisque lessum filio fecit Thetis, 
» Et tristia ipsos fata tangunt cœlites ; 
» An abslinere patriam luetu gravi 
» Pudor abstinebit?— « 
Plura ex Ovidio adferre nihil attinet. Yidetur autem Harius 
rectam imitandi rationem, primariam poëtæ recentions vir- 
tutem, non tenuisse. 
