QUI LATINA CARMINA SCR 1 PSERUNT. 
i3g 
» Tecta, levesque tubis erumpere aere fumos. 
» Accessi, famés urgebat, portæque propinquo. 
» Forte senex illic consederat, otia nam tum 
» Sol medium scandens suadebat flammeus orbem, 
b Et globulos numerans filo pendente rotatos, 
b Nescio quid tacite secum per labra sonabat. » 
Senex ilium invitât et hospitiofovet, volensque volentem 
in ordinem suum recipit. Ibi annos aliquot cum Monachis 
degit. Ecce autem memoria parentum et rei familiaris Mal- 
chum ad res humanas et vitæ civilis usum revocat. Carperx- 
teius in discessu Malchi a pio pâtre imitatur discessum AEneæ 
a Didone, nimia interdum licentia. In itinere capitur a latro- 
nibus. Fit custos pecoris herilis, et ruri degit, pag. 958. 
« Ipse cibum mihi grex semper præbebat inemptum, 
b Caseolos pingues, et ovilli flumina lactis. 
b Sed magis umbrosum nactum nemus et loca sola, 
b Luce Deum , noctuque Deum implorare juvabat. 
b Sæpe queri, interdum grates miscere, superque 
b Omnia, solemnes non intermittere Psalmos, 
b Quos memori quondam cantatos mente tenebam. a 
Heri eum cogunt matrimonium cum serva inire. Servat 
tamen uterque pudicitiam. Malchus fugam molitur, cujus 
comitem servam negat. In ea re ante oculos habuit colloquium 
Nisi et Euryali apud Yirgilium, ut in fuga, quam suscipiunt, 
fugam AEneæ per ardentem Trojam. Herus et servus eos 
sequuntur, quo facto se recipiunt in speluncam horrendam, 
quam leæna cum catulis tenebat. Ea herum et servum in- 
trantes viros dévorât, ac deinde Malcho et sociæ antrum 
cedit; pag. 969. 
« Tanta pudicitiæ vis est, tam grata Tonanti 
» Divûm hominumque patri vitæ immaculata pudicæ 
» Integritas, ut eam metuant attingere sævi 
18. 
