QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
x 4 i 
Encomia, Elegias, Cantilenas et alia. Sylvarum non paucas 
in delitias suas transtulit, Gruterus, tom. III, pag. 706 — 795. 
Non dissimulât Ogerius Sylvas facili manu a se esse plantatas, 
pag. 706. 
« His ego s ex libris sylvarum nomina feci 
» Sunt eteniin celeri studio, levibusque Camoenis 
» Compositi, et Cytliaram pulsanti ex tempore fusi. b 
Atque illud accurate intuenti statim apparet. Utigitur arbor, 
humo circum non satis subacta, radicibus telluri temere injec- 
tis, luxuria ramorum non amputata, non læte crescit, sed 
cito moritur, sic taies poëtæ non carmina scribunt, quse 
alteri sæculo prosunt et delectant. Non caret Ogerius quadam 
fàcilitate et dulci versuum tenore, sed parum sollicitus est 
de rerum elegantia et gravitate, nec curât si sexies idem 
verbis paulum mutatis répétât, idque sermonesæpe vixLatino. 
Ne hoc frustra dixisse yidear, pauca dabo exempla ad Jaco- 
bum Pullanum, pag. 717. 
« Credam Sarmaticas Elephantos nare per undas, 
» Balenasque cita carpere prata fuga. b 
» Ridicula imago ! Pag. 718, 
« Non semper silvas canibus comitata fatigat 
b Délia, terribiles persequiturque feras. 
b Sæpe sibi requiem poscit Latonia Yirgo, 
b Et solitam pacem frondea tecta vident, b 
Unum distichon alteri plane est simile, nec ulla vis ap¬ 
paret in repetitione. Melius in istis comparationibus varie- 
tatem sequebantur veteres. Conf. v. c. Horat. II, Od. 9. 
vs. I. II. X. vs. XV, sqq. Pag. 7x9 , 
« Sed missum Martem faciamus et arma cruenta, 
* Et rabiem belli militiæque nefas. 
