QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
i45 
» Hubcrtas Iliiberte ! tua bæcliuberrima, multo 
» Huberius certe fluminis Huber habet. 
» Nam vehit argentum , vehit æs, aurum vehit alveo 
» Omne, quod Æneadum prisca moneta tulit. » 
Reliqua non sunt meliora. Cfr. Paquot. Tom. XVIII, Mém. 
pag. s 43 sqq. qui pag. s 5 1, dicit Mekerchium Elegiam Græcam 
Phanoclis convertisse in versus latinos satis malos. 
COLVIUS (PETRUS), 
RRUGENSIS. 
N. i5(>7, 
ib. i5g4« 
Adolescens magni ingenii et doctrinæ , nobilis édita et 
illustrata Appuleji de aureo asino fabula. Miseram illius raor- 
tem déplorât Janus Dousa Carm. pag. 20 , quod magnæ elegan- 
tiæ causa hîc repetemus. 
n Colvius hîc situs est, Flandris gcneralus Atlienis , 
» Illecebris pessum quem dédit Àula suis. 
» Quippe banc dum sequitur, primo vagus excidit sevo, 
» Crudaque Avernali vulnera lavit aqua. 
» Ab! miser et demens : ad nutum vivere quisquam 
» Sustinet alterius, qui suus esse potest, 
» Doctrinæque domi speratos carpere fructus ? 
» Colvio et hoc licitum, si libuisset, erat. 
» Noluit : obsequio grassari et regibus uti 
» Maluit, et pompis addere se comitem. 
» Hic, ubi calx illi mulæ an fuit exitio dens; 
» Quæ vcl in exitium singula sufficiunt. 
» Profuit ergo niliil fugilivo iratus Apollo, 
» Cullorem texit nec Cytlieræa suum. 
» Nec juxit criticas animum excoluisse per artes, 
» Nempe sévi primo rapte calore jaces. 
*9 
