QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
i 5r 
» Phœbeæ, tune cum rutilis formosa jacentes ' 
» Illustrât terras radiis, cœlumque profundum. 
» Nocte dieque patet somni non pervius œstro, 
» Nec perferre valet requiem, juvat usque videre 
» Regalesque sinus, atque altis mœnibus urbes, sqq. » 
Causam ambitionis repetit a peccato Adami et Evæ, énu¬ 
mérât varia ejus mala, et sic denique finit Carmen, pag. 29 . 
« Sed quid ego hæc mecum ? non si mihi provida centum 
» Pectora sint, totidemque manus, totidem ora résolvant, 
» Et mihi cum Phœbo Musarum, Helicone relicto , 
» Tota cohors promat validas in carmina vires, 
» Ompia commemorem mundi mala, perfidus ex quo 
» Adam letifero damnavit sæcula pomo, 
» Tôt scelerum faciès errant, tôt in orbe figuræ. » 
Notæ sunt veterum loca de voce, linguis, et pectore, sed 
manus nemo addidit, neque video cui bono addidissent Cfr. 
Hom. II. (3. vs. 488; Yirg. II, Georg. 43; Ovid. I, Trist. Y. 52, 
et Claudian. in Consul. Prob. et Olybr. 55. Ego Pilii Carmen 
de Ambitione médiocre esse judico , sed Lyrica ejusdem et 
silvæ nullius plane sunt pretii, pag. 54 . 
<t lonnum tonantem carmina Jehovæ 
» Demissa coelo pignora, sanguine et 
» Partam impiis puro salutem 
» Gentibus et populum furentem , 
» Miris malisque distulerat modis 
t> Prisci potens injuria sæculi. .. 
Hæc satis testantur Pilii ingenium ad lyram non facere. 
