QUI LATINA CARMIN A S CR IP SE R U N T. 
j 5 7 
Non frustra dixit Balthasarem sernet ipso clariorem. Phi- 
lippus enim rex nobilitate eum et fratres et sorores donavit, 
idque testatum fecit litteris Madrid III, Non. Mart. 1589 
scriptis. Ea regis voluntas mandata est actis Collegii rationarii 
Bruxellensis. Quam rem non diserte tradunt historiæ Belgicæ 
scriptores. Cæterum in omnibus tormentis Balthasar eo fuitha- 
bitu oris, quo interfector Amilearis, quem Livius, lib. XXI, 2, 
superante lætitia dolores, ridentis etiam speciem præbuisse 
narrat. Simile exemplum dédit Joan. Andréas Lamponianus, 
qui obtruncavit ducem Milanensem, Galeam Sforcium , et 
præconem nactus est Petrum Crinitum, lib. II,poëm., pag. 833 . 
De cæde Gulielmi et tormentis Balthasaris Carmen heroicum 
scripsit Theod. G. Van den Bosse, y. Sweert. 
Poemata Torrentii primum édita sunt 1579, deinde 1594. 
Prions editionis inscriptio est POËMATA SACRA ; eaque in 
posteriore mansit, quamvis etiam nonnulla argumenti non 
sacri inveniantur. Nihil tamen ejusmodi additum legi, cujus 
hominem integerrimum modestissimumque ullo modo pudeat, 
nimisque hic severus est Paquot. Tom. II , Mém. pag. 69. 
Elogia in Torrentium y. in Censura P. Blount, pag. 837. 
PITHOPOEUS (LAMBERTUS LUDOLPHUS), 
DAYENÏRIENSIS. 
Pater Pithopœi fuit Rector Scholæ Daventriensis, a quo ipse 
primum institutus, Rostoehii ampliorem doctrinæ copiam • 
complexus est. Hinc Wittebergæ moratus Philippuin audivit 
Melanchtonem, ac deinde Daventriæ scholas privatas habuit. 
