QUI LATIN A CARMINA SCMPSERUNT. 
i5ej 
Paulo melius est illud in Gigantomachian Almæ, pag. 840 ' 
« Instabiles juvemim curas et pectoris æstus 
» Haud nibil est Elego ludere posse brevi. 
» Àmplius est puris librum concludere jambis, 
» In qua Dousa novus, Roscius ante cluit. » 
Et ita cætera. Sed hæc non eo valent, ut Pithopœo in 
choris poëtarum locum vulgo honoratiorem deberi existimem. 
Varia Pithopœi scripta nominavit Paquot. Tom. XIII, Mém. 
pag. 321 , sqq. 
LATOMUS (JACOBUS), 
LOVAN1ENSIS. 
N. i5io, 
m. 1596. 
Hune Sweertius dicit Camberonensem, Lovanii in D. Pétri 
Canonicum, et poëtam elegantem ac facilem. Psalmos, Thre- 
nos Jeremiæ et Cantica Salomonis versu Elegiaco reddidit, 
additis quibusdam ad amicos Carminibus. Basil. 1571 —1587. 
Unde pauca excerpsit Gruterus, Tom. III, Del. pag. 58 — 62. 
De judicio et facultate Latomi, ex sequenti Carminé de Ca~ 
tone vix statuere possumus, pag. 60. 
« Clara tuæ æternum mortis tenet Ulica nomen, 
» Quam tua consclvit dextera, magne Cato ! 
» Ulic manavit generoso e vulnere major 
» Gloria, quam fuerit sanguinis unda tui. 
» Namque invicta fodis rigido dum péctora ferro, 
» Et constans animo nil dubitante cadis, 
j> Nempe doces, quanlo melius sit morte décora 
» Exstingui, vita quam sine laude frui. » 
Quæ ilie pulchre imitatus est ex Valerio Maximo lib. III, II, 14. 
et Tui quoque clarissime excessus Cato ! Utica monumentum 
