QUI LA TINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
3 99 
lejum. Unum etiam addam exemplum, quo Becani facilitas 
et elegantia in rebus etiam minoris momenti ornandis ap- 
pareat. Lib. II, El. IX, laudat Leopoldum, novitempli primum 
lapidem ponentem, pag. 3o8. 
« Quisque adest faveat. Nova conditnr omine fausto 
» Cœlicolûm Dominæ, Cœlicolisque domus. 
» Ferte viri lapidem , subeat qui rite paratam 
» A magno positus principe primus liumum. 
» O lapis ! auspiciis alios præiture secundis, 
» Excipiat facili te bona terra sinu. » sqq. 
Atque ita in commendando lapide pergit. Satis, credo, de- 
monstratum est, Becanum ad Laudes Hosschii, Wallii aliorum- 
que suæ societatis, optimorum poëtarum proxime accedere; imo 
parem fere iis exstitisse.— 
AELHUYZEN (J. VAIN). N. 
l68o, 
m. 
Ea Psalmorum Davidicorum est præstantia, ut nulla fere 
natio paulo humanior sit, quin eos suo quæque sermone 
légat. Eorum autem, qui hymnos Hebræos Latino carminé 
expresserunt, numerus est admodum insignis : sed qui Latina 
carmina ad notas modorum musicorum accommodaverunt , 
exiguus. Tentavit hoc Nathan Chytræus , édita paraphrasi 
Buchanani Herbornæ Nassov. A°. 1637 . Et Spetha quidam, 
qui tamen, ut versus sui latine cani possint , ad rhytmos 
confugit. Manus eidem operi admovit AElhuysius, edito hac 
inscriptione libelle : 
