QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 4o3 
rum, nec accurata, nec eleganti doctrinarum yarietate futurum 
fuisse secundum. Sed a primis fere adolescentiæ annis, rerum 
civilium molestiis adeo fuit implicitus, ut raro, neque diu 
se inde expedire potuerit. Quoties autem ad se et ad litteras 
redibat, Poëticam in primis colebat, sive ad Musas desiliebat, 
unde carmina sua appellavit Momenta desultoria, édita altéra 
vice Hagæ A°. 1 655 , et commendata præfatione amici sui 
Casparis Barlæi : amici dico, non cognati. Neque enim Susanna 
Barclæa, Hugenii uxor, Casparem Barlæum cognatione, ut 
nonnulli scripserunt, attingebat. Varia virorum doctorum de 
Momentis sunt judicia. Iis quidem, qui Hugenii erant æquales, 
minor fides est habenda. Magis enim amieitiæ, benevolentiæ, 
et vero etiam admirationi consuluerunt, quam veritati. Quid 
enim P Si Petrum Scriverium audias in libello de Joanne 
Secundo et gente Nicolaïa, p, 3 69 . Hugenius par erat Secundo, 
et Poëta incomparabilis. Si Barlæum in Præf. Moment, p. 12, 
plurima Bilbilicum vatem provocant, acumine , verborum 
emphasi, materiæ copia et ornatu. Ne jam de aliorum senten- 
tiis non minus honorificis, ut Borrichii pag. i43 — i44i dicam. 
Sed Morhof., tom. I, Polyh. pag. 1060 , medium quoddam 
tenuit, et agnoscens multa Epigrammata egregia, addit tamen 
acumina interdum esse affectata. et frigidiuscula. Milii ita vide- 
tur. Ilugenio , quominus excellens Poëta evaderet, natura 
non obstitit. Sed natura sine arte et exercitatione parum valet. 
Arti autem et exercitationi non multum tribuere, nec luxuriem 
ingenii usu deposcere potuit; quo factum est, ut lusus verbo¬ 
rum captare, et negligentiam in scribendo adhibere cœperit, 
a venustate et nitore Romano alienam. Quod si quis car¬ 
mina ab Hugenio adolescente scripta, qua ætate plus otii 
supererat , cum aliis a viro et sene scriptis carminibus 
compare! , is, credo, idem sentiet. In Momentis leguntur 
5 r. 
