4*6 
VIT A BELGARUM 
» Nec te noster amor, nec te communia vincla, 
■> Nec te relligio, nec Deus ipse movet? 
» Quo conjuratam deducis in æquora classem ? 
» Quantum fraterni funeris ilia vehit ? 
•> Quid maris affectas regimen ? mortale récusât 
» Imperium ponlus. Yindicis ille Dei est. .. 
Ovidii versum imitatur ex Epist. Heroid. V, 120. 
« Heu ! quantum Phrygii sanguinis ilia vehit 1 » 
Franchis interdum Græcam carminis rationem adhibet, 
præcipue in Epigrammatis, quæ multa habent longe suavis- 
sima. Utriusque rei testimonio sit pag. 4 ^ 9 , in Gallum Gai- 
linaceum. 
« Occidit Eois Gallus mihi missus ab oris, 
» Gloria cristati prima decusque chori, 
» Qualis erat, lentam cum voce cieret acuta 
» Auroram molli conjugis e gremio ! 
» Qualis erat, cum formosas expanderet alas, 
.. Inque orbem gyros duceret innumeros ! 
» Cris ta rosas, niveæ vincebant lilia plumæ : 
» Ver rebat longum cauda superba solum. 
» Non illi candore alius contenderet aies, 
, ' » Non qui Mæandri margine ludit olor. 
» Ille tamen fato, nobis ereptus acerbo 
» Candidus, heu! nigram cogitur ire viam. 
» At tu, qui nostrum spatiatus sæpe per borlum es , 
» Multus amor domini. Galle, dolorque tui , 
» Hac mihi dilecta mori requiesce sub timbra ; 
»• Et levier plumis sit tibi terra tuis. » 
Galli Gallinacei laudes ludicra oratione idem Francius 
celebravit Orat. pag. 65 . Orator etiam probabilis, melior 
tamen Poëta. Nam qui orationes Francii reprehendunt. Vid. 
Saxius 1 . 1 . et Paquot., Tom. VI, Mém. pag. i 55 , in quibus 
nimius est Jacobus Perizonius, Francium scribendi elegan- 
