QUI LATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 4 r 7 
tia et puritate non æquabant. Fuit olim in omni fere Bel- 
gio, quum docti hommes facultatem bene Latine scribendi 
non valde curarent. Poëtæ in primis suum agebant negotium 
tanto sæpe in oratione ligata præstantiores, quanto in soluta 
inferiores. Qui artem Poëticam non amabant, hanc etiam 
reprehensionis occasionem cupidi arripuere. Sed in ista calum- 
nia diu delitescere non potuerunt. Mox enim egregii quidam 
homines ostenderunt se in utraque oratione pares, nec minus in 
Cicerone quam in Virgilio esse versatos. Natus autem est 
Francius, ut diximus, Amstelodami. Studiis literarum in 
Academia Leidensi functus, perlustravit Angliain , Italiam 
et Galliam, comparans sibi amicos doctrina et ingenio excel¬ 
lentes. Reversus, a magistratu Amstelodamensi creatus est 
Professor Historiæ et Eloquentiæ, ac deinde etiam linguæ Græ- 
cæ. Quam gratus iis fuerit, qui curam Athenæi gerebant, hinc 
apparet, quod, quum Leidenses eum in Academiam suarn 
invitarent, Francii reditus ita auxerint, ut non periculum 
esset, ne Amstelodamo unquam discederet. 
GISBERTUS COCQUIUS, 
- x 
ULTRAJECTINUS. 
Sacrarum literarum in Ecclesia reformata interpres et phi- 
losophiæ doctor, scripsit Hobbesium Elenchomerium A°. 1668, 
Anatomen Hobbesianismi A°. 1680, et Psalterium Davidis car- 
mine Elegiaco redditum, cui accedunt Hymni quidam sacri 
Ultraj. A°. 1700. Dedicatio, Proœmium et Præludia de nomi- 
nibus Dei jam statim me a cseteris legendis deterruerunt. Hoc 
non est de pessimis. 
. i 63 o 
. 1707 
53 
