QUI LÀTINA CARMINA SCRIPSERUNT. 419 
Scholæ Amstelodamensi præerat Adrianus Junius, cum aliis 
laudibus ornatissimus, tum mira sâgacitate et prudentia in- 
formandis adolescentiæ animis. Hic,ut Petro Francio Ovidium, 
ita Broukhusio Propertium commendabat imitandum, yidens 
grave illud, magnificum et sententiosum, quod in Propertio 
miramur, ingenio Broukhusiano unice convenire. Neque in 
eo falsus fuit Junius; nam Broukhusius Romanum deinde 
Poëtam tam egregie imitando expressit, ut judicio doctissi- 
morum hominum Propertius Hollandus merito suo fuerit 
cognominatus. Atque ea laus una maxima est quam illi tri- 
buere possim. Exemplo Broukhusii apparuit, quam inutilem 
laborem perdant, qui animo, poëtica suavitate semel deli- 
nito, alia negotia obtrudunt. Avunculus scilicet, pâtre mortuo 
eum in Pharmacopolium aliquod, tanquam in pistrinum 
compingere voluit ; frustra. His enim angustiis mens gene- 
rosa contineri non potuit, Itaque militatum abiit, atque se 
talem præstitit, ut brevi signifer, deinde locum centurionis 
tenens, mox centurio fuerit creatus. Eo munere fungens, diu 
præfuit uni ex centuriis, quæ præsidium Amstelodamense 
urbanum constituebant. Interea nullum diem sine lecto 
poëta, optimisque ex antiquitate scriptoribus dimittebat, 
Tibullum et Propertium tam docte et eleganter explicans, 
quam eos ipso carminé reddens. A°. 1684, primum poëmata 
sua, uno fasciculo collecta, publicavit, quæ A°. 1711, iterum, 
sed xnulto auctiora, edidit amicus illius D. Hoogstratanus. 
Qui plura de Broukhusio scire cupiat, ad eundem Hoog- 
stratanum ablegamus, qui vitam illius in libello singulari 
exposuit, ed. Amst. A 0 . 1712, et ad Burmanni Orationem 
funebrem, publiée Trajecti ad Rhenum habitam in obitum 
Broukhusii A 0 . 1708. Ea oratio plena est laudibus egregii 
Poëtæ. « Idæc tua, inquit, Burmann. pag. 175, « cultissime 
53. 
