L{22 
YITA BELGARÜM 
» Medicina fieret miseriis mortalium , 
» Auro parandæ lacryinæ contra forent. » 
Et alterum in eandem sententiam 
« Nam si lamentis allevaretur dolor, 
» Longoque fletu minueretur miscria, 
» Tum turpe lacrymis indulgere non foret. » 
Hinc alio deflexit Do. Baudius Jamb. Funeral., pag. ai6. 
« Si largitate sumptibusque funernm 
» Mœror levari posset et Mânes pios 
» Hilum juvarent lacrymæ viventium : 
» Utroque grati fungeremur munere. » 
Hujusmodi imitationes Broukhusius adhibuit, tam varias 
et ingeniosas, ut, si eas attingerem universas, integrum 
commentarium scribere deberem : nam genius Tibulli et 
Piopertii ubique régnât, et vero etiam ipsius Broukhusii. 
Non emm magis a Romanis pendet, qnam aptus ex se ipso 
est. Atque interdum vim mihi inferre cogor, ne plura adno- 
tem, quæ forte hujus loci non sunt. Sed mirifice his deli- 
tiarum poëticarum iilecebris capior, et ingenuam juventutem 
ad earum sensum erigere cupio, ad quas jam nimis diu 
languit. In lyricis idem fere de Broukhusio dixerim quod 
de Horatio Quinctilianus : nam et insurgit aliquando, et 
plenus est gratiæ et jucunditatis. Insui'git I, Od. I, pag, 117. 
« Quantas sub altis Acrocerauniis 
» Exercet iras magna manus Jovis, 
» Quâ terra, quâ ponti profundum 
» Intremuit, volucresque fulmen 
» Vibravit alas. » 
A pparet Broukhusius in Hor. III, Od. 3 , vs 6, etiam præ- 
tulisse lectionem edit. Venetæ : 
