QUI LATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 
--- -f-n» u -- 
HORNIUS (GULIELMUS), 
GANDAVENSIS. 
Ego Hornium fuisse Gandavensem plane nescirem, nisi 
monuisset Adamus quidam de Vignes in Epigrammate, calci 
Poëmatum Hornianorum subjecto. 
« Très dédit egregios urbs nobis Ganda Poëtas : 
» Unde satus Daniel atque Jacobus erat. 
» Unde simul venit, post unum denique sseclum, 
» Hornius : his solo tempore posterior. » 
Unde eadem opéra Adami judicium discimus, qui Hornium 
solo tempore, non præstantia minorem facit Daniele Heinsio 
et Jacobo Zevecotio. Heinsium enim et Zevecotium signifi- 
care indicat Adamus in nota subscripta, ut pictores olim in 
prima artis infantia res a se pictas explicare solebant : 
Hic est bos : Hic est equus. Hornii Poëmata altéra vice 
prodierunt Roterod. A°. 1709, ab ipso auctore recognita, 
emendataet aucta, regique Britanniæ Gulielmo tertio dedicata. 
Jam antea prodierant 1698. Continent libros totos sex et 
triginta;II nempe Auriados;IV Elegiarum; V Sylyarum; XXIV 
Epigrammatum; Ilmitationis ; I Uranidis disputantis. Magnum 
igitur librum, at magnum simul malum. Hornius non mul- 
tum, sed multa scribebat. Verba illi adstricta numeris vide- 
bantur, quæ sine succo et sanguine sunt, longa , quibus sine 
ullo elegantiæ detrimento omnia demas. Nec Ilias aut Odyssea 
Homeri sunt longæ ; sed unicum Hornii distichon plerumque 
longissimum. Sed ipse declaret, qualis sit lib. II, Auriad. 5 
pag. ao. 
4?-5 
N. 
1698, 
ni. 
54 
