QUI LATINA CARMINA SCR 1 PSERUNT. 429 
» Lavit humum sine clade victor, 
» Stupente Savo : (decolor attulit 
» Stragem Ottomanno Pontus , et impias 
» Byzantii concessit arces 
» Belligradi sonitus ruentis). •» 
Si res mei arbitrii esset, ego Hertsiura lyricis vatibus inse- 
rerem. Dignum eniin judico, qui hæc et his similia scribere 
potuit. 
PERIZONIUS (JACOBUS), 
APPINGADAMUS. 
N. i65i, 
ni. 1715. 
Perizonius per varios gradus ad Cathedram Academiæ Ley den- 
sis escendit. Fuit sine dubio Græci Latinique sermonis et anti- 
quæ historiæ peritissimus, sed malus Poëta. Legite carmen 
illius ad N. Heinsium apud Santen. Del. Poet., pag. 168 sqq. 
Taies ineptias ridentes Broukhusius et Francius, Perizonium 
magis etiam inimicum sibi reddiderant. Santenius dédit, p. 206 
hymnum Benedicti Aminis ad Broukhusium, quem Aminem 
esse Perizonium jam dixerat Broukhusius ad Sannazarium, 
pag. 139, Perizonius ad Heinsium vero scripsit. 
« Non tamen alta nimis, metuo Rliamnusidis iram, 
=> Nec mihi prima petam viclricis præmia laurus. 
» Quamquam o ! sed vincant quos mavult vincere Phœbus. » 
Contra Benedictum Aminem satyrica quædam scripsit 
Broukhusius, in quibus etiam Gronovium et Tensium acriter 
perstringit. Hæc ego carmina nuper MSS. pro ineditis ven- 
dita esse audivi. Moneo igitur, ne quis in posterum fallatur, 
ea esse édita, sed rara. Neque enim in vulgatis Broukhu- 
sianorum Poëmatum editionibus reperias, sed in appendice. 
