43 o 
YIÏÀ BELGARUM 
N. 
MONENIUS (ARNOLDUS) 
1716, 
m. 
ZWOLLANUS. 
Monenius civibus suis magis innotuit Belgicis quam Latinis 
cai’minibus. Latina, antea passim édita, uno libello conjunxit 
librarius quidam Groninganus, et in lucem emisit A°. 1716. 
Monenius erat Sacrarum litterarum interpres reformatus apud 
Daventrienses, suique eum magni faciebant eloquentiæ et 
doctrinæ causa. Quo fato accideritutpauci ex isto ordine Lati- 
nam Poësin coluerint, et hietiam infelici plerumque successu, 
non est hujus loci inquirere. Sed ita accidisse, experientia 
nimirum docuit. Monenius legem metricam, non accurate 
servavit, pag. 10. 
« Litavit quondam Manibus ilia tuis. » 
Nec sonum Poëticum tenebat, pag. 6r. 
« Trajectus redimita mitra vocat. » 
Nec linguæ puritatem sciebat, pag. 7. 
« Et genitrix nato est delitiata suo. ■> 
Pag. 46 . 
o Si qua columba tuis, Erycina, cremaverit aris. » 
Quæ de suo dédit, parum habent ingenii poëtici; pag, 5^, 
a Zwolla mihi patria est, gelidis uberrima rivis 
» Quam Yidrus nosti, mœnia lambit aqua. 
» Editus hic ego sum. Si vis natalia nosse, 
» Concrevit glaeie trux quater ante mare, 
» Quam litui Martem mittunt accendere cantu, 
Quamque dédit Belgis fœdera pacis Iber. » 
