QÜI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
433 
inter et Purmerendam. In eo Pater Relandi sacras literas explica- 
bat hominibus reformatam, ut vocant, relligionem profitent ibus. 
Inde Alcmariam, Alcmaria Amstelodamum vocatus, Hadriano 
filio oblatam præelara quævis discendi occasionem non invidit. 
Neque hoc nunc dico, quasi et alibi non fuisset discendi occa- 
sio;sed Petrus Franchis ornabat Cathedram Amstelodaraensem, 
neque alibi similes Francio reperiebantur. Relandus fuit 
ex illorum numéro, qui fidem fere faciunt sententiæ Socraticæ 
apud Platonem in Menone, discere scilicet nihil aliud esse 
quam recordari. Tanta enim celeritate linguæ utriusque pria- 
cipia arripuit, ut undecimo ætatis anno, Scholis relictis, ad 
Amstelodamense Athenæum transiret. Postea etiam Leidensem 
et Ultrajectinam Academiam frequentavit, summum studium 
atque operam in Philosophiam , Theologiam , et Orientis 
literas conferens. In Ultrajectina deinde multos annos summa 
cum laude docuit , frustra tentatus , ut Ultrajecto relicta , 
sedem rerum suarum et famam nominis alio transferret. Pater 
Hadriani et ipse facultatem poëticam, a natura acceptam , 
quantum a studio theologico sibi licere putaret, excoluit. 
Ea facultas quasi hæreditate ad filium pervenit, qui in Petrum 
Francium incidens, nactus est præceptorem, quo meliorem 
eligere potuisset neminem. Huic igitur Galateam suam dedica- 
vit pag. 2. 
« Tu puerum teneris finxisti primus ab annis, 
Si quid in bis superest artis, id omne tuum est. » 
Cecinit nempe Galateam suam Relandus, tredecim Elegiis, 
libello suavissimo, quo tantam adeptus est gloriam,ut omnia 
ejus de literis Orientalibus scripta, quamvis suinmæ doc- 
trinæ et acutissimi judicii, non magis celebrata sint, quam 
unicus iste ingenii poëtici lusus. Galatea primum prodiit, 
55 
