438 
V1TÀ BELGARUM 
Pulchre imitatur Ovid. XV, Heroid. a 3 . 
« Sume fidem et pharetram, fies manifestus Apollo ; 
» Accédant capiti cornua, Bacclms eris. » 
Elegia III de Délia, alteri nupta, nec elegantia sua, née 
nævis caret, pag. 6, 
« Et casnm liunc oculis posse videre meis. — » 
Durum est. Nec me latet veteres passim usurpare vos et 
tu, vester et tuus. Sed tamen non sine ratione quadam et 
judicio. Equidem vestro pro tuo in his non fero, p. 6. 
Et tibi carus eram, nullusque prseibat amator; 
» Solus eram vestro dignus amore frui. » 
Pag. 7. 
« Nempe dolor nostro par, Angeriane, dolori 
» Armavit proprias in tua fata manus. 
» Infelix vacuas cum spiritus ibat in auras, 
» Clamabat : mortis Cœlia causa fuit ? 
» Tu quoque (sed puram servent mihi Numina dextram 
» Causa meæ forsan, Délia! mortis eris. 
» Quotidie pereo, tabent mihi pallida membra : 
» Ad tumulum cuivis commiserandus eo. » 
Notum est illud Hieronymi Angeriani, qui manus sibi 
ipse intulit: 
« Ne trépida : rapidus quuro spiritus ibit in auras, 
» Clamabit : mortis Cœlia causa fuit. » 
CI. Broukh. ad Propert. 1 , 6 , a 4 - Sed Cœlia causa fuit mor- 
tis Angeriani ; cum hujus dolore suum dolorem comparât 
Brouckius; itaque valde illud forsan eris languet; nec Latini, 
credo, ad tumulum ire eo sensu quo vult Brouckius intel- 
lexerint, sic pag. 11. 
« Oscula sæpe tnlit reduci, sed qualia fratri 
» Dat soror, baud ullis tacta cupidinibus. 
