444 
VITA BELGARUM 
esse ingenii juvenilis, quod quidem nemo est quin videat, 
vel ipso non fatente. Yere de se et ingenue pag. 4 - 
« Ista canant alii de se, quos dexter Apollo 
» Finxit : at Aonia non ego tingor aqua. » 
Versus plerumque bene fluunt, sunt sonori, rotundi et 
faciles; sed rerum subjecta sententia languet, et nihil fère 
in omni fasciculo reperias, nisi quævis notissima et com¬ 
munia, usuque veterum et recentiorum detrita. In imi- 
tando sæpe judicium requiro. Pag. g, de stupore suo scribit : 
« Obstupui similisque fui, qui fulmine tactus 
» Vivit, et ærumnæ nescius ipse suse. » 
ex noto Ovidii Versu. 
Melius Higthius Carm. pag. ai. 
« Qualis ab Ætherio qui tactus fulmine, vivit, 
« Nec tamen est vitæ conscius ipse suæ. » 
Nec semel contra leges metri agit Wolbertius. Pag. i 5 , in 
Somnio, quod vere somniantis Poëtæ esse videtur, Dixerat 
evânuit. Ineptius etiam, pag. a 3 . Nunc quid agam quœris 
vacuus, quoque 'opéré fallant. In otiis occurrunt etiam Amo- 
res; hinc explicandum quod Heerkensius supra obscure 
dixit et parum Latine, « Se gessit ut qui Naso. » Sedamores 
etiam sunt vulgares, in quibus passim Ovidio et recentio- 
ribus multa sublegit, et hoc ipsum sine delectu. Ut. pag. 16, 
« Hoc oculi fecere fui, fecere, Neæra, 
» Lumina qui flammæ causa fuere mes. D 
Ovid. XX. Her. 55 . 
« Tu facis hoc oculique tui, quibus ignea cedunt 
» Sidéra , qui flammæ causa fuere meæ. » 
