446 
VIT A BELGARUM 
N. 
m. circa 
I 7 2 9* 
MEYERUS (LIVINUS), 
GAN DENSIS. 
De vita Livini Meyeri, societatis Jesu, nihil omnino rela¬ 
tum legi, ne apud eos quidem scriptores, qui nec Poëtas 
minorum gentium omiserunt. Fuit tamen Gandensis. Hoc et 
Ontersius in Elegia ad Meyerum, pag. XII, et ipse Meyerus 
indicat I Eleg. 2, ubi Gandam vocat Patriam suam. Perve- 
nit ad summam senectutem. Narrat enim G. N. Heerken- 
sius de valet. Literatorum, pag. i 3 o, patrem suum A°. 1728 
convenisse Meyerum Bruxellis, quem, octogenario majorem, 
nullum ingenii nec memoriæ fecisse detrimentum. « Meretur, 
» inquit, memoriam cujuscunque, quod gloriam Musis Lati- 
» nis, Belgio et Soeietati suæ, haud levi cum eminentia datam, 
» Lojolidaruna ultimus sustentavit. » Poëmata Meyeri in lucem 
prodierunt et alibi sæpius, et Bruxellis, A°. 1703 et 1727. Cons. 
tant ex libris duodecim, uno Lyricorum, tribus de Ira, 
quatuor Elegiarum, tribus de institutione principis, uno in 
laudem Cardinalis Alsatii. In his ego singulis et universis, si 
numéros et modos spectem, habent aures quo delectentur; si 
cultuin, animus, quo capiatur;si sententias, quo cor robore- 
tur; si judicium,quo acuatur ; si curam, quo ad æmulationem 
accendatur ; si artem , quo ab æmulatione deterreatur. Ne cui 
nimium dixisse videar, præstabunt testimonia Burmanni ad 
Propert. III, El. VI, 3 et 4 , El. VIII, vs. 35 . Eo nempe judice 
Meyerus est fërtilitate venusti ingenii excellens inter Brabantos 
Poëta, inter recentiores optimus , in exemplum elegantissimæ 
imitationis proponendus, juventuti Musarum studiosæ com- 
