QUI LATIN A CARMINA SCRIPSERUNT. 4^ 
sibi vindicavit. Amorem et rectam Poëtices exercendæ ratio- 
nem didicit a Broukhusio et Francio. Grævius non alienus 
quidem erat a poëtis recentioribus, qui fratrum Amaltheo- 
rum carmina ediderit; aliisque rebus hoc studium declarave- 
rit; sed ipsam artis tractationem non attingebat. De Francio 
et Broukhusio Burman. in Orat. in obitura Broukhusii, p. 177. 
« Vobis, inquit, dilectissimæ animæ, si quid in me est lepo- 
» ris, si quid a plebeja vilitate sejunetæ venustatis, si quis 
» sensus poëticarum delitiarum, id omne sermonibus et epis- 
» tolis familiaribus, quibùs me oracula vestra consulen- 
» tem, direpistis, debere lubens meritoque profiteor. » Car¬ 
mina ejus in lucem edidit P. Burmannus secundus, Amst., 
A°. 1745. Et quamquam laudem excellents poëtæ tueri vi- 
deatur, cedit tamen nepoti suo, nitore et elegantia. A°. 1725, 
celebravit centesimum quinquagesimum natalem Academiæ 
Leidensis. De urbe, Hispanorum obsidione liberata canit, 
pag. 45 . 
« Quæ faciès tune, Leida , tibi? quæ forma reduc!.'» 
» Urbis ad exstinctæ munera lucis erat ? 
» Cum tibi Nassavii, per perdita rura natantis, 
» Ostentaret opem proyida cura ducis , 
» Cultaque diluviis corrumperet utilis aura, 
» Damnaque camporum commoda tanta darent ; 
•a Cum tua de mûris subitam trepidantis Iberi 
» Esurie adspicerent ora peresa fugam. » 
Erat in Burmanno magna vis animi et ingenii, quæ con¬ 
stata, décorum in sententiis interdum negligebat. Hoc me 
offendit in Oratione, qua Leidenses Gulielmum I permo- 
vent, ut condendam Academiam Leidæ potius quam in Ze- 
landia collocaret. 
Pag. 48 Legati ita loquuntur. 
* Qu*, pater ! invidia est Batavis tibi semper amatis. 
