QUI L AT INA CARMINA SCRIPSEI1UNT. 45 7 
plicandos emendandosque scriptores adferret. Itaque in 
ea non solum non hospes erat, sed etiam ipse exercebat, 
Cujus studii monumenta reliquit hic illic sparsa et inedita, 
quæ conjunxit L. Santenius in Del. Poët. Amico suo Graaf- 
landio hæc scribit. 
« Non aliter luxit fugiente Patroclus Achille ; 
.. Talis et Euryalus Niso abeunte fuit. 
» Non aliter Pylades caro divulsus Oresta, 
» Quant de conspectu distrahor ipse tuo ; 
» Namque ego, Jane, tuo sic sum percussus amore, 
» Ut socii fuerit ille vel ille sui. 
» Et merito ; sive hos etenim concordia morum 
» Vinxerit, hæc eadem pectora nostra ligat. 
» Seu vitæ similis ténor unanimisque voluntas 
» Nexuerint mentes, nos ea vincla lenent. 
Sive amor a tenero sensim succreverit ævo, 
» Nos etiam vinxit prima juventa duos. » 
AALST (JANUS OUTMAN VAN). Fior. i 7 5 7 
Laurentius Santenius opus utilissimum perfecit, collectis 
editisque Delitiis poëticis, quarum octo fasciculos, A 0 1780 
inceptos, 1796 implevit. In his poëtas sæpe offendimus de 
quibus antea ne fando quidem quisquam audivit. Adeo 
verum est illud Horatii: 
.. Paulum sepultæ dis ta t inerliæ 
.. Celata virtus. » 
Non curabant illi monumenta ingenii prodere, aut singula 
carmina vulgabant, quæ quasi Sibyllæ folia hue illuc dispersa, 
in immensa tôt aliorum voluminum multitudine, vix nota- 
bantur, et apparebant ut 
» Rari nantes in gurgite vasto. » 
58 
