458 
YITA BELGARUM 
N. ineunte 
Sæc. XVIII, 
m. 1757. 
Quamquain igitur de plurimis istis poëtis, nihil inibi con- 
stet, nisi quod gente Belgica fuerint, brevi tamen de illo- 
rum carminibus referre lubet, ne quidquam prætermisisse 
videar, quod in manus meas pervenit, Santenius Aalstii 
quinque poëmata dédit, diversis paginis édita, sed in indice 
notatis. Huic locum in bonis poëtis deberi, testatur vel illud 
carmen, quod Diis Manibus Flor. van Loosen dicavit. Hic 
Leidæ literarum studiis incumbens, a militibus in tumultu 
exorto occisus erat. 
« Sic iterum noslris horrorem annalibus addunt 
» Tempora, quæ diræ sunt monumenta necis! 
» Sic , Losene ,iaces, lacerum et déformé cadaver, 
». Obscœnas référant quein jugulasse manus. 
» Horret ad adspectum sinuosus flumine Rhenus 
». Condit et undoso squalidus amne caput. 
». Ecquid id est, juvenem magna prostrasse caterva? 
»> Prostraloque traces applicuisse manus? 
» Ecquid id est, crebris sudibusve onerare labantem, 
» Aut dare jam victo vulnera sæva viro. »> 
Facinus accidit A°. 1767, quo tempore Aalstius Looseni 
socius erat in Academia Leidensi. Ad hune igitur annum 
poëtam retulimus. 
JULIENNE (NORBERTUS DE), 
BRU X ELLE N SI S. 
Carmelita, versatus partim in erudienda juventute, partim 
in habendis sacris orationibus. Leguntur ab illo scripti lusus 
Epigrammaticus A°. 1743, aliaque carmina, singillatim édita. 
Vid. Paquot. Tom. XVIII, Mëm. pag. 29, sqq. 
