QUI LATIN A CARMINA SCRIPSERUNT. 
ARNTZENIUS (JOANNES), 
VISALIENSIS. 
459 
N. 1702 
m.1759 
Nomen Arntzeniorum celebratum est in literis elegantiori- 
bus. Plures quam duodecim varia ingenii et doctrinæ monu- 
menta cum posteritate communicarunt. Ex his nemo in Lati- 
na poësi fuit liospes; sed præ aliis eminuit Joannes Arntze- 
nius, primum Gymnasii Noviomagensis Piector, deinde in 
Academia Franequerensi Professor. Hujus carmina et ora- 
tiones edidit filius Henricus Joannes Arntzenius Leovardiæ 
A°. 1762. Ea amicorum causa conscripta sunt, quibus aut 
uxorem ducentibus, aut docto se labore commendantibus, 
aut honorera aliquem adeptis, aut denique illuc, unde non 
redierunt, abeuntibus. Musa Arntzenii suuin præstitit offi- 
cium. Hæc vero argumenta, nisi quodam novitatis colore 
inducas, quia centies repetita sunt et repetentur, fastidio 
pariendo proxima sunt, nec illud latuisse Arntzenium, ap- 
paruit ex Elegia ad Brœnium, Odei, elegantis philosophi, 
discipulum, quum dissertationem de Nilo scripsisset, pag. 78. 
» Hic erit ille, animi ni me præsagia fallunt, 
- Quem monuit quondam provida^ Parca, dies. 
» Venturum, dubios Nili qui panderet orlus, 
» Et quæ fœcundas terra recondat aquas 
» Unde potens Pliario inadeat Jove Memphis, et imb res 
» Gramina Niliaeos unde perusta pétant. » 
Malum poëtam hoc epigrammate distrinxit, pag. 43 - 
•> Tu quoque per scopulos et inhospita culmina Pindi 
» Tendis iter, pedibus non adeunda tuis. 
58. 
