VIT A BELGARUM 
462 
u Ipsa turpis rana spurcum tollit e llmo caput, 
» Et molesto per paludes guttur exercet sono. 
» Quid proterva solvis ora, veris unum dedecusi 
» Quid levem rumpis quietem, blanda turbas somnia? 
» Subter ulvam merge rictus , merge, veris dedecus! 
» Triste ranis et colubris, triste longis vermibus, 
» Imminet prædator aies, solis e tepidi plaga : 
» Ille morsu franget artus, franget altos spirilus; 
» Pascet et pullos edaces palpitanti visccre. .. 
Sed modus mihi invito est adhibendus. Higtii carmina, 
antea sparsim vel omnino non édita, in lucem revocavit, 
A. Upeus , præmissa de vita iliius relatione , Harderovici 
A° i 8 o 3 , eoque munere omnes bonorum carminum amantes 
valde sibi devinxit. 
N- 1712, HENRICUS HOOGEYEEN, 
m. 1791. 
LEIDENSIS. 
In Hollandia, oppidis frequentissima, nullam fere tam 
exiguum est oppidum, quin suam habeat scholam Latinam 
Doctoribus, qui sumta virili toga in hoc forum deducun- 
tur, primum minor aliqua provincia solet tribui. Quam 
si ex eorum sententia, penes quos rei istius arbitrium est, 
bene tuentur, aliam deinceps atque aliam celebriorem locu- 
pletioremque nanciscuntur. Ita Hoogevenius per Wœrdam, 
Culenburgum, Bredam et Dordracum Delphos tendit, — 
sedes ubi fata quietas, — ostendere seni. Erat homo summi 
assiduique laboris patiens, nec vulgaris doctrinæ, quam,quod 
ad literas Græcas attinet, monstravit edito Vigero, et magnæ 
molis libro de doctrina Particularum. Amabat etiam Roma- 
nam poësin. Testatum fëcit hune amorem edito carminé 
elegiaco de poësi non adulatrice, a. 1761, alteroque, de 
