QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 469 
Sed Paris eo tempore pastor erat armenti regii, nec tantus, 
ut Trojæ imperaret. Legendum erat, 
« <ï>a;« a xoipaveêiv, x.al Tpwïov açu «ptiXaiUw. » 
Promitto tibi imperaturum sqq. — Mendi suspicio fugit 
Lennepium, qui Coluthum edidit A°. 1747, et Imm. Bek- 
kerura, qui Anno 1816 ; Wetstenium non fugit. Nam ita 
vertit, pag. 76. 
« . domito sed ab hoste tropæa 
u Et studium armorum, bellatricemque probato 
» Pallada, quum regimen Trojanaque frena capesses. » 
Wetstenius his carminibus, quæ ex Græeis scriptoribus 
transtulit, alia pauca subjecit, quæ tamen relinquimus in- 
tacta, quoniam nonnulla restant dicenda de insigni ejusdem 
poëmate, Leida ab Hispanorum obsidione liberata. Acceptum 
hoc referimus Yalckenario, qui Wetstenium precibus et 
blanda yi coëgit, ut, quod ipse adhuc tenebris damnaverat, 
sibi in lucem emittendum concederet. Edidit ergo Valcke- 
narius Anno 1771, et præfatione ornavit. Poëta recentior, 
qui adeo Yalckenario probatur, magnam sui movet exspec- 
tationem. Neque hanc Wetstenius fefellit, sed superavit : 
Virgilianam adeo majestatem ubique spirat. Audiamus crude 
litatem Hispanam, pag. VI. 
« Nec pueris, trepidæ genetricis ab ubere raptis, 
» Parcere novit Iber. Quîs Caspia tigris, ademta 
» Proie furens, ultro mansuesceret, aure repellit 
» Vagitus surda, cædique ferocius instat. 
» Pars in trusta secat, pars saxis, durior ipsa , 
» Inlidit, pars igné necat; canibusve vorandos 
» Objicit, infixave trementes toïlit in hasta, 
» Artubus a teneris dum lac pro sanguine stillat. » 
